Ο Ορέστης – Βασίλειος Καραμανίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1990. Από νεαρή ηλικία τον ενδιέφερε βαθιά η ανθρώπινη εμπειρία, η σχέση με τον λόγο και η κατανόηση της ψυχής. Η διαδρομή του μέχρι να αφιερωθεί στην ψυχανάλυση υπήρξε πολύπλευρη, με σπουδές σε διαφορετικά γνωστικά αντικείμενα, συμμετοχή σε επιστημονικούς συλλόγους και πολυετή προσωπική ανάλυση, που διαμόρφωσαν τη δική του ψυχαναλυτική ταυτότητα.
Ξεκίνησε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου εμβάθυνε στις κοινωνικές επιστήμες και στις ανθρώπινες σχέσεις μέσα από το πρίσμα του δικαίου.
Στη συνέχεια στράφηκε στη φιλολογία και τη λογοτεχνία, παρακολουθώντας προγράμματα στη Γερμανική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Paris Nanterre και στην Université de Strasbourg, ενώ σήμερα συνεχίζει σπουδές στην Αγγλική και Γαλλική Φιλολογία στο Université Paris 3, Nouvelle Sorbonne.
Η έφεσή του στις γλώσσες και η εξοικείωσή του με διαφορετικές κουλτούρες συνέβαλαν στη διεύρυνση της ψυχαναλυτικής του ματιάς, καθώς η γλώσσα αποτελεί το βασικό εργαλείο με το οποίο το υποκείμενο αρθρώνει την επιθυμία του.
Παράλληλα, παρακολουθεί μεταπτυχιακό στη θεωρία της λογοτεχνίας και στη γερμανική λογοτεχνία, πεδίο που τροφοδοτεί τη σκέψη του γύρω από τον λόγο και το ασυνείδητο.
Η σχέση του με την ψυχανάλυση ξεκίνησε ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, όταν ήρθε σε επαφή με τη σκέψη του Φρόυντ και του Ζακ Λακάν. Από το 2011 είναι ενεργό μέλος του Επιστημονικού Συλλόγου για την Ψυχαναλυτική Κλινική Freud–Lacan, συμμετέχοντας σε σεμινάρια και κύκλους μελέτης γύρω από το σύμπτωμα, τη φαντασίωση και τη μεταβίβαση στην αναλυτική εμπειρία.
Η αφοσίωσή του στη λακανική ψυχανάλυση τον οδήγησε σε μακροχρόνια προσωπική ανάλυση, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, καθώς και σε πενταετή εποπτεία με τη Νατάσσα Κατσογιάννη, μέλος της Νέας Λακανικής Σχολής. Παράλληλα ολοκλήρωσε τριετή κλινική εκπαίδευση στα Φόρουμ του Λακανικού Πεδίου της Αθήνας, εμπλουτίζοντας τη θεωρητική και πρακτική του κατάρτιση.
Έχει συμμετάσχει σε πλήθος σεμιναρίων και επιστημονικών ημερίδων γύρω από τον ρόλο του σώματος στην εφηβεία, τη θέση του συμπτώματος στην ψυχαναλυτική εμπειρία και τις επιδράσεις του καπιταλιστικού λόγου στην ψυχική οικονομία του σύγχρονου ανθρώπου. Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι παρεμβάσεις του σε θέματα όπως:
Αυτή η συνεχής εκπαίδευση δείχνει τη δέσμευσή του να παραμένει σε διαρκή διάλογο με το λακανικό πεδίο και τη ζωντανή πρακτική της ψυχανάλυσης.
Από το 2018 εργάζεται ως ψυχαναλυτής και ψυχοθεραπευτής με βάση την Αθήνα, προσφέροντας ατομικές συνεδρίες σε ενήλικες. Έχει συνεργαστεί με το δίκτυο αλληλεγγύης “Ιστός” (2020–2022), παρέχοντας θεραπευτική υποστήριξη σε άτομα που είχαν ανάγκη σε δύσκολες κοινωνικές συνθήκες.
Παράλληλα ασχολείται με τη μετάφραση σημαντικών ψυχαναλυτικών κειμένων, όπως το έργο του Βέλγου ψυχαναλυτή Christian Fierens «Το γράφημα της επιθυμίας του Λακάν», συμβάλλοντας έτσι στη διάδοση της λακανικής σκέψης στο ελληνικό κοινό.
Η ικανότητά του να μιλά άριστα Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά, Ισπανικά και Ιταλικά τον καθιστά ικανό να εργάζεται με θεραπευόμενους διαφορετικών πολιτισμικών καταβολών. Η λακανική ψυχανάλυση άλλωστε δίνει ιδιαίτερο βάρος στη γλώσσα, και η πολύγλωσση εμπειρία του επιτρέπει να συλλαμβάνει τις αποχρώσεις του λόγου σε βάθος.
Ως ψυχαναλυτής, ο Ορέστης – Βασίλειος Καραμανίδης δεν παρέχει έτοιμες απαντήσεις ή συμβουλές. Η λακανική ψυχανάλυση δεν στηρίζεται σε «συνταγές» ή προκαθορισμένα βήματα, αλλά ανοίγει χώρο για να ακουστεί ο λόγος του αναλυόμενου. Ο στόχος δεν είναι να εξαλείψει το σύμπτωμα, αλλά να φωτίσει το ιδιαίτερο νόημα που έχει για τον καθένα και να επιτρέψει την ανάδυση της υποκειμενικής αλήθειας.
Η πρακτική του επικεντρώνεται:
Ο Ορέστης – Βασίλειος Καραμανίδης συνεχίζει να εργάζεται με αφοσίωση ως ψυχαναλυτής στην Αθήνα, παραμένοντας ενεργός στη διεθνή κοινότητα της λακανικής ψυχανάλυσης. Μέσα από την πρακτική του, δημιουργεί έναν χώρο όπου ο καθένας μπορεί να διερευνήσει τις δυσκολίες του, να ανακαλύψει τη δική του αλήθεια και να δώσει νέο νόημα στη ζωή του.
Όπως έλεγε ο Ζακ Λακάν, «ο ψυχαναλυτής είναι αυτός που παραχωρεί στον αναλυόμενο τη θέση για να μιλήσει». Αυτό το πνεύμα καθοδηγεί το έργο και τη στάση του.